Het verhaal van Hendrika
De man van Hendrika was zes weken in De Herberg
‘Pas toen ik hem losliet, kon God zijn werk gaan doen’
Terwijl Martin in De Herberg was, zorgde Hendrika thuis voor hun gezin. Het was een zware periode, waarin ze veel belangrijke lessen leerde. Hoe was het voor haar, als thuisblijver?
‘Thuis voor onze drie jonge kinderen zorgen, het huishouden doen en regelmatig nog in de avond met mijn man bellen vroeg veel van mij. We hadden afgesproken dat ik op de zaterdag in de vierde week weer naar hem toe zou komen. Maar ik merkte dat ik zo ontzettend moe was, dat het niet veilig zou zijn om in de auto te stappen. Daarom heb ik uiteindelijk besloten om niet te gaan. Ook heb ik erover nagedacht hoe we op een fijnere manier met elkaar in contact konden blijven. Brieven schrijven bleek een betere manier. Zo konden we alle fijne en minder fijne dingen bij elkaar schrijven waardoor het vooral voor mij minder intensief was.
Grenzen
Ondanks het feit dat ik er zo graag voor hem wilde zijn, kreeg Martin het emotioneel steeds zwaarder. Totdat ik besefte dat ik hem niet kon helpen. Als ik zo doorging, zou ik ook onderuitgaan. Toen landde bij mij het besef dat ik mijn grenzen moest gaan aangeven. Ik moest hem loslaten. Toen pas kon God Zijn werk gaan doen en dat heeft verandering gebracht, bij Martin maar ook bij mij. Ik wist niet dat God het goed vond als ik nee zei. Ik wist niet dat het gezond was om voor mezelf te zorgen. Dat ik op dat moment een grens stelde, kwam voort uit pure wanhoop. Maar inmiddels weet ik dat het ook goed was, dat God dat goed vindt.
Laat gerust los
Wat ik wil meegeven aan de thuisblijvers: voel je niet schuldig als je degene die in De Herberg is daar laat zijn en voor jezelf zorgt. Laat de ander gerust los in plaats van dat je hem of haar gaat helpen. In De Herberg wordt echt goed voor de ander gezorgd. Jij mag voor jezelf zorgen.
‘Ik ben bij je’
Ik heb moeten leren wat het is om vriendinnen te hebben en hulp te vragen. Ik heb geleerd om mijn verhaal te delen en te huilen. Maar ook mijn tijd met God is veranderd. Ik heb geleerd om alle dingen bij Hem te brengen. En dan bedoel ik niet even in de Bijbel lezen en een standaard gebed, maar echt in gesprek gaan met God en je emoties delen. God liet mij in die tijd zien: Ik ben bij je, Ik zal je helpen. Hij liet mij dat zien door een lied, door gedachtes die bij me opkwamen of door een Bijbeltekst. Elke dag zei ik tegen Hem: Heer ik leg mijn kinderen in Uw handen. Ik leg mijn man in Uw handen. Dat heeft mij rust en vrede gebracht.
Steun
In de tijd dat Martin in De Herberg was, ben ik enorm gesteund door de mensen om me heen. Ik kreeg praktische hulp, mensen uit de kerk kookten voor ons. Maar de grootste steun is toch wel het gebed geweest. In onze gemeente komt een groep mensen elke week bij elkaar om te bidden. Ze baden ook voor ons. Ik voelde me daardoor enorm gedragen.
Vraag hulp en gebed
Het voelt misschien als zwakte, maar kwetsbaarheid is krachtig. Dus deel je verhaal, vraag om gebed en neem hulp aan! Ik heb het in het kerkblad laten zetten en een keer iets verteld in de kerkdienst. De pannetjes eten en het gebed zijn zeker nog steeds welkom als je partner weer terug is.