Klaas: ‘Ik ben rustiger geworden’

Bijna de helft van de Nederlanders voelt zich met regelmaat eenzaam. Dat geldt ook voor Klaas de Haan. Hij is 83 jaar en gelukkig getrouwd met een jongere vrouw. Als gevolg van de ziekte van Lyme kreeg Klaas jaren geleden hersenvliesontsteking. ‘Ik kreeg te horen dat ik nog maar kort te leven had, maar God had toch andere plannen met me. Ik hield alleen wel last van restverschijnselen. Zes jaar geleden kreeg mijn vrouw een insult. Zij was mijn Florence Nightingale. Maar we zijn nu elkaars mantelzorger. Het is mentaal, fysiek én financieel heel zwaar.’ 

‘We hebben een goed huwelijk. Mijn vrouw leeft op een tijdbom, maar ze glimlacht de hele dag. We kunnen weinig met elkaar ondernemen, omdat ze geen prikkels verdraagt. Voor een buitenstaander ziet het eruit alsof we ieder een eigen leven hebben en daar tevreden mee zijn. Maar niemand heeft in de gaten hoe ons leven er nu echt uit ziet. Als ik het duidelijk wil maken aan mensen, voelt het alsof ik tegen een muur praat. Ik voel me vaak onbegrepen. Mensen zien gewoon niet hoe moeilijk het is. Ten diepste voel ik me heel eenzaam.’

Koffieochtenden
‘Ik ga regelmatig naar de koffie-ochtenden in drie kerken in mijn woonplaats. Daar kennen ze me, ik heb daar een paar vrienden en ik kan goed met hen praten over mijn geloof. Bij een van die kerken zag ik een folder van De Herberg liggen. Die heb ik meegenomen naar huis. Een dominee die bij mijn vrouw op bezoek was, zag de folder liggen. Hij kende De Herberg en zei: ‘Daar moet je heen, dat zou echt geweldig voor je zijn.’ Uiteindelijk hebben twee andere kerken het mogelijk gemaakt dat ik drie weken naar de Herberg kon.’

Vredig
‘Ik ging er met gemengde gevoelens naar toe. Ik wist niet goed wat ik verwachten kon. Maar vanaf het eerste moment voelde ik me helemaal thuis. Alleen de entourage al was geweldig. Ik zat ’s ochtends buiten, op het terras en het voelde bijna buitenaards, zo vredig. Maar ik vond het ook gezellig om mensen om me heen te hebben. De begeleiders zijn allemaal even aardig en empathisch. Ik heb genoten van de jongeren, de dia’s en vond het fijn om op te trekken met de andere gasten.’

Delen
‘Praten over mijn relatie met God kost me geen moeite. Maar over mijn problemen of mijn eenzaamheid praat ik niet met mensen. Ik heb het er eigenlijk vooral over met God. Ik deel heel veel met Hem, dat loopt als een rode draad door mijn leven. Als ik terugkijk, zie ik dat God op allerlei momenten, door een Bijbelgedeelte of een ontmoeting, aanwezig was en mij rust gaf. In De Herberg hebben ze mij geleerd om mijn gevoelens en problemen niet alleen met God, maar ook met mensen te delen. Ze zeiden dat ik het moest koesteren dat ik een paar vrienden in de kerk heb en stimuleerden mij om opener met hen te zijn. Ik vond het moeilijk om afscheid te nemen van De Herberg, het was een warme deken. Maar ik heb veel meegekregen om thuis mee verder te kunnen. Ik hoop dat ik in het najaar nog twee weken terug kan komen. want ik zou nog wel meer willen leren.’

In De Herberg kwam Klaas niet alleen tot rust, maar kon hij ook oefenen met het delen van zijn leven. Hij zet die vaardigheden nu in in het contact met anderen. Heb jij hier ook behoefte aan? Of zijn er andere dingen waar je mee kampt? Je bent welkom in De Herberg. Tijdens een intakegesprek kijken we samen of een verblijf in De Herberg bij je zou kunnen passen. Hier vind je meer informatie: Herberggast – De Herberg