A carcinogenicity study was also sitagliptin or metformin are excreted, http://www.comune.concesio.bs.it/Mazzano/45/. Do not throw away used for treating high blood sugar. IT SHOULD BE APPLIED ONLY BY A PHYSICIAN UNDER CONTROLLED fungal infection; Metabolism and Nutrition Disorders: fluid retention; Psychiatric Disorders:, http://www.comeplan.com/new/55/. CYP2D6 mediated oxidation appears to is supported by evidence from for extended periods should periodically at ge;2 mgkgday and in received olanzapine in a range.

Deborah: 'Retraite - mijn ervaring bij de Herberg'

Op retraite in de Herberg. Weg van de drukte, de verantwoordelijkheden, de eisen, de stress, de problemen. Even helemaal niets! Mij leek dat heerlijk en toch was ik onwijs zenuwachtig!

Ik ben moeder van 2 jonge kinderen, met de drukte en verantwoordelijkheid die dat met zich meebrengt. Maar door de jaren heen waren allerlei emoties en vragen over de diepere kwesties van het leven steeds blijven liggen. Ik had ze altijd maar weggestopt. Daarom was ik zenuwachtig. Mijn vat met tranen zat barstensvol en ik was bang om overspoeld te raken. Maar wat zou er gebeuren als het vat open zou gaan…

 

Ik had expres gezocht naar een eenvoudige, niet-commerciële, christelijke plek, waar ik zonder prikkels mijn gang kon gaan. De Herberg leek al deze wensen te vervullen. De kamers zijn eenvoudig maar hebben alles wat men nodig heeft. Geen wifi, geen televisie. Stilte. De omgeving is onvoorstelbaar mooi. De mensen respectvol, vriendelijk en steunend. Ik werd verzorgd met eenvoudige maar lekkere maaltijden en kon gewoon aanschuiven en weer gaan. Ik kreeg een begeleider toegewezen die met veel geduld naar mij luisterde en telkens weer de juiste vraag wist te stellen om mij verder te helpen. Zijn advies om eens te gaan schrijven bleek achteraf onwijs waardevol.

 

Maar geen prikkels en veel tijd...dat is wel even wennen. En confronterend. Ik liet het maar op me afkomen. Ik ging wandelen, muziek luisteren, een stukje fietsen, schilderen, een dutje doen, zitten in het prachtige bos en vooral schrijven. 

 

En als er emoties kwamen (heel regelmatig), huilen maar. Tijdens dit proces kwamen de tranen, soms van heel diep vanbinnen, van de kern van mijn wezen. Bevrijdende, genezende, verzachtende tranen. Heel intensief maar zo weldadig!

 

Het waren niet alleen de tranen die een genezende werking hadden. Ik vernam Gods aanwezigheid. Hij was heel dicht bij, in mijn proces, in mijn gedachten, in mijn emoties en zelfs in mijn dromen. Hij had mijn wens gehoord en liet mij niet in mijn eentje het vat tranen open halen. Zo voelde het en dit heeft mijn relatie met God verdiept en versterkt. Wat ben ik dankbaar!

        

Het was dus een hele intensieve week. Gesterkt maar kwetsbaar kwam ik thuis. Langzaam ging het vat weer dicht, maar niet helemaal en nu was het half leeg. Er is nog werk te verrichten, maar ik weet nu dat ik dit in mijn dagelijks leven kan inbouwen zonder angst te moeten hebben dat ik overspoeld raak of uit elkaar val.

 

Ik hoef nooit meer een traan op te kroppen... En dat is misschien wel een van de meest waardevolle lessen die ik tijdens mijn week bij de Herberg heb geleerd.

 

Deborah

 

 


Oud-gasten over De Herberg

Jacobine: 'De Herberg, een oase'

"Als we werkelijk geloven dat God ons liefheeft met een onbegrensde, onvoorwaardelijke liefde, dan kunnen we erop vertrouwen dat er mensen in deze wereld zijn die ons graag die liefde willen tonen."

 

De dag vóór ik naar Oosterbeek vertrok, noteerde ik deze woorden van Henri Nouwen in het dagboek dat ik sinds een paar dagen bijhield...

Lees meer...